انسانها مخلوقات پیچیدهای هستند!
از یک طرف قادر به انجام کارهای نیکوکارانهی بزرگ هستند،
از طرف دیگر توانایی انجام زیرکانهترین انواع خیانتها را دارند!
یک پیکار ثابت از امیال در درون همهی ما وجود دارد: پیکاری بین فرشتهی خوبیهای ذاتمان و وسوسههای شیطانی نفسمان.
گاهی اوقات تنها راه خروج از این ظلمت، روشن کردن شعلهی غمخواری و دلسوزی است.
کتابی هست [انجیل] که به ما میگه هیچکس معصوم نیست.
البته همه به خاطر کارهای بدی که میکنند، احساس گناه نمیکنن! در مقابل، کسانی هم هستند که ترجیح میدن گناهانشون رو با کسی در میون نزارن، عدهای هم هستند که وجدانشون رو با انجام یه کار خوب کوچیک، راضی میکنن. یا وجدانشون رو با توجیه کردن گناهانشون راضی نگه میدارن.
بعضیها هم عهد میکنن که دفعهی بعد بهتر عمل کنند و برای طلب آمرزش دعا میکنن.
گاهی اوقات هم دعاهاشون مستجاب میشه…
به لطف حدیث جون و دوستان خوبم حمید و شهریار و مهدی، امروز یه جشن تولد کوچیک و باحال داشتم.
حدیث یکی از دوست داشتنیترین هدایایی که تابحال داشتهام رو بهم هدیه داد:
اینم کیک تولد خوشمزهای که توی این گیر و دار مراسمهای عزاداری حمید جان به زحمت تونست سفارشش بده:
جا داره از همه دوستانی که از هر طریقی تولدم رو تبریک گفتن صمیمانه تشکر کنم. امیدوارم همهتون روزهای شیرینتری پیشرو داشته باشید و همیشه شاد باشید.
پرسه در صحرا مثال باد
در مسیر باد مثال شن
شاکی از دنیا مثال خار
مثالِ گل
آفرین بر تو که میدانی رهایی هست
وای بر تو که میدانی و رسوایی
آفرین بر تو که میخوانی مرادت را
وای بر تو که صدایت از ته چاهیست
یکی از ترانههای فیلم «کسی از گربههای ایرانی خبر نداره» بهمن قبادی
زندگی صحنهی یکتای هنرمندی ماست
هر کسی نغمهی خود خواند و از صحنه رود
صحنه پیوسته به جاست
خرم آن نغمه که مردم بسپارند به یاد
عزیز دل برادر!
بنده که کر شدم، کور هم شدم، لال هم که به حمدالله گردیدم! دیگه از چیه این وبلاگ میترسی که مدام پیغام و پسغوم میدی که هوای مطالب بلاگنوشت رو داشته باشم؟!
اگه میخوای نفهمم، باید کاری کنی که نباشم!
بفرما! اینم سینهی سپر ما! بکوب توش ببینم از دلهرهی وجدانت کم میکنه؟!
بالاخره بعد از دو سال و اندی تلاش، به لطف خدا از دیروز زندگی شغلی من وارد فاز جدیدی شد. حالا با اینکه وقت آزادم کمتر شده اما در اقتصاد آشفته مملکتمون، حداقل امنیت شغلی بیشتری دارم.
امیدوارم در سمت جدید بتونم فرد مفیدی برای خودم و جامعهام باشم و حداقل یک سنگ خیلی کوچک هم که شده از بار مشکلات هم میهنانم کم کنم.
رقابت برای آدمهای مختلف، معانی مختلفی داره.
این رقابت چه یک چشم و هم چشمی دوستانه باشه، یا یک نبرد مرگبار، نتیجهی آخرش یکیه!
یکی برنده میشه و یکی هم بازنده!
فوت و فنش اینه که بدونین کجا باید بجنگین و همچنین باید بدونین که هیچ پیروزیای ارزون به دست نمیاد.
جستجوی قدرت از زمان بچگیمون شروع میشه! هنگام کودکی فکر میکنیم که قدرت خوبیها بیشتر از قدرت بدیهاست.
ولی وقتی بزرگتر میشیم، میفهمیم که به این سادگیها هم نیست!
گاهی آثار بدیها برای همیشه باقی میمونه…
با اشتراک در خوراک (خمیرمایه) بلاگ نوشت، مطالب آنرا در خوراک خوان تان بصورت رایگان تحویل بگیرید:
